Henrie en Henriette

Regenbuien... smeltende sneeuw en hagelstenen... het is volop winter...

Met de ogen dicht wegdromend naar vorige zomer... het vriest... buiten is het ijskoud...

In een dorp in Vlaanderen ademt men de kerstsfeer. Het restaurant "'t Buikske vol" is gesloten wegens het jaarlijks verlof. In dezelfde straat leven drie clochards. Mensen die door tegenslag aan de rand van de maatschappij verzeild zijn geraakt.

Kerstmis... Jezus wordt geboren... Heil en zegen voor alle mensen. Henrie, Henriette en hun vriend Fons dromen van vroeger, maar kijken met tegenzin uit naar de kerstdagen.

Enkele straten verderop zijn Vera en Jerome knus het kerstmenu aan het bespreken. Jeromes zus Leona zal ook dit jaar koken. Vorig jaar was er heel veel eten over, wat een verspilling! Dat gaan ze dit jaar toch anders aanpakken!

Door een wonderlijk toeval wordt het voor al deze mensen een kerstavond om nooit te vergeten...

Hier volgen enkele fotos van onze voorstelling "Henrie en Henriette" van kertmis 2008.

Henriette: Henrie!! Ge blijft dezelfe fout maken! Ge moet zeggen: "God zegent U" !!!

Voorbijganger: Ah... het is een vrouwtje...

Zij (met Limburgs accent): Kijk, daar haaangt een naaaaamplaaaaatje bij da belleke!

Zij: Dien hond is zo dood as ne pier. Fifie is ribbedie...

Zangertje: Mogen we eens zingen mijnheer? Henrie: Ja natuurlijk, maar veel zaad zal het niet in jullie bakje brengen...

Henrie: (neemt teder haar handen in de zijne) Maar allee, courage Rietje. Al bij al mogen we nog niet klagen. We hebben elkaar. (Hij kijkt eens naar de lucht) Daar komt sneeuw van en (met een hoofdbeweging naar de luifel)... we hebben een dak boven ons hoofd. Weet ge vrouwken, er zij er die het veel slechter hebben dan wij. Die grote kou hebben... Henriette: Die heb ik ook.... (Hij legt zijn arm rond haar)

Henriette: Ja, maar ge kent mijn gedacht daarover he. Klein clocharkes kunne we missen als de pest...

Fifieeeke!!! Fifieeeke!!! ...

Agent: Zeg chef, moet ik er een streep onder trekken?

Chef: Ge moet dat allemaal nie opschrijven, dat waren zomaar wat losse gedachten...

Chef: Ten eerste: achterlaten van een dood kadaver. Soort, dubbel punt: hond... enfin... hondje... Merk: poedel, enfin, dat denk ik toch. Geslacht: da we da nie just wete...

Henrie: Hij sterft toch niet opnieuw he? Henriette: Vast niet... dat wordt hier allemaal zo warm, en dat loopt hier allemaal naar beneden...

Henriette: Nee madam, ik ging af op de geur...

Henriette: Nu pas terug van't pissen? Fons: Ja, in de winter vinde zo rap gin boskes waar nog bladjes aan hangen...

De regisseur.

Henri: Geld om van dat rubberen gerief te kopen hebben we niet.

Jerome: Er zit er zelfs nog eentje tussen met een bananesmaakje. Dat gele!!!

Henrie: Dat is een kwestie van commercie: de mensen geven gemakkelijker aan een gebrekkige...

Ik vraag me toch af hoe mijn vlooikes het ginder stellen nu zij mijn lijf niet meer gewaar worden.

Andre: Ik moet tweeduizend preien leveren aan den GB, maar ze zitten in de bevroren grond.

Andre: Maar Vera... wij gaan niet in het hooi spelen he...

Marcel: Doktoor... doktoor... veearst ben ik ! Vetrinair...

Henrie: In geen geval madame. Ik zag ze juist springen, en bij die gasten moet ge rap zijn! (Henrie stopt de vlo in zijn zak).

Vera: Is dat ene van die Bruggelingen? Jerome: Bruggeling? Vera: Wel ja, van die gasten die onder de bruggen slapen !!

Anne: Ik keek eventjes weg en dan terug en ze stonden daar met zijn tweeen op zes pootjes.

Henriette: Dat is uw man zeker?

Henriette: Euh Rieksken, wat ne ferme vent zijt ge zo in da schoon kostuum.

Jerome: Dju Henrie, we hadden bijna geluk he?

Henrie: Amaai uw wezeken. Ge hebt precies een peche-velleke. Gelijk Brigitte Bardot, als ze jong was natuurlijk...

Henrie: (tegen Leona) Kom rap terug bij, of de kalkoen brandt aan.

Henrie: Och, dat is een lang verhaal. Marcel: Vat het dan maar een beetje samen!

Henriette: Dat hondje leeft nog... maar dat madameken niet meer...

Henriette: Euh Rieksken, daar krijg ik de tranen van in mijn ogen...

Fons: Had ik geweten dat we met zovelen waren, dan had ik er een paar meer gepakt.. euh gekocht.

Leona: Mijnheer Alfons heeft zo van die zachte handjes, ge voelt dat hij altijd fijn werk gedaan heeft...

Leona: Kom Alfons, we gaan de pastoor wakker bellen!

Vera: We gaan allemaal mee bij de kanarievogels! Eenstemmig: Jaaa!!!

Applaus !!!

Linda.

Schilderwerken Leys.

Over al die repetities samen hebben we toch al bijna 1 euro bij elkaar gebedeld.

Jef.

John.

Heidi.

Tim.

Het huisorkest.

Rita.

Willy.

Ria.

Guy.

Jos, de regisseur.

En hij zag dat het goed was...

De volledige cast van "Henrie en Henriette".